Después de haberles servido fielmente parece que ahora van a poder sacar provecho económico. El diario “Gara” siempre ha estado muy vinculado a ETA, ejerciendo de portavoz oficial, y ahora se está beneficiando de las últimas actuaciones de la banda armada.
El periódico que dirige Iñaki Soto comenzó a aumentar sus ventas con la legalización de la coalición abertzale y no ha parado de crecer desde los comicios autonómicos de hace seis meses. La aparición de Bildu, que se presentaba en sociedad el pasado mes de abril, y sus resultados en las elecciones les ha hecho incrementar sus ventas un 8 por ciento desde mayo.
Claro que si esos resultados son buenos aún mejores son los que espera el rotativo de aquí a final de final de año, ya que con el final de ETA y la entrevista que han llevado a cabo a la banda esperan un crecimiento superior al 16% en ventas, que es incluso menor al que está experimentando el diario en Internet.
Todo lo contrario que la tendencia que seguía el periódico hace dos años. Desde el cambio editorial en 2009, pasando a defender un nuevo tiempo en la izquierda abertzale, alejado de la violencia, el diario no ha parado de crecer. Aquella entrevista realizada en enero a Arnaldo Otegi supuso un punto de inflexión en la cuenta de resultados de un medio que en aquel momento apostó por el diálogo.
M. Arroyo
11 comentarios:
esto demuestra que las lineas de actuacion no violentas tienen mas aceptacion en las masas
no te jode eso siempre ha sido asi, lo dificil es tener la responsabilidad y el compromiso necesario para hacer tomar otras medidas cuando hay que tomarlas
Eta nork esaten du neurre berezi horiek (borroka armatua) hartu behar diren ala ez?
Neurri horiek eta borroka molde horiek finkoak eta behin betikoak izan behar dira?
Ezin dira borroka molde horiek birpentsatu eta aldatu analisi baten ondorioz bere eraginkortasun eza ikusten baldin bada?
Ba nire ustez hori gertatu da azken bi urteetan. Borroka armatua inoiz baino zilegiagoa zen baina borroka armatua aurrera eramateko inoiz baino kondizio eta baldintza gutxiago zeuden.
Oso burugogorrak izan gaitezke, baina burugogortasun horren ondorioz proiektu politikoa eta horren atzean doan mugimendu politikoa popatik hartzera joan daitezke, eta joaten ari ziren.
Ez dakit egin dugun estrategia aldaketa eraginkorra izango den, baina aurrekoaren eraginkortasun falta argia da edozein ikusle objetiboarentzat.
aldaketa eraginkorra? leiru espainiako konstituzioko 1. artikulua, 2. artikulua, 8. artikulua, 148.artikulua eta 149 artikuluak. artikulu horietan ikusten da Amaiurek proposatutako ezer ere ez ezin dela lortu (independentzia, autodetreminazioa, autogobernuaz hitzeiten nabil).
nik hori esango notzen Amaiuren aldeko eta estrategia honen aldeko guztiei irakurri 1,2,8 eta 148-149 artikuluak.
ta artikulu horiek erreformatzeko honako pausua emun bida ( bi sistema daude arina, azken erreforma egin zana adibidez, eta astuna) kasu honetan artikulu hauek sistema astunarekin bakarrik eraldaz daitezke, xq tokan el nucleo duro d la consti.
honakoa da sistema astuna (168. art): gorteen 2/3ek aprobatu (PP+PSOE derrigorrez), eta gorteak desegin. gorte berriek berriz ere bi herenekin aprobatu (PP+PSOE berriz be), ta azkenik espainiako biztanleriak erreferendunean aprobatu.
hortaz benetan uste dozue PP ta PSOE ados egongo diela autodeterminazioa edo independentzia emateko?? ta espainiako populazioaren gehiengoa?? benetan???
horrek ematen dit pena, jendeak ez jakitea (ta amaiurkoek ez azaltzea) ze prozesu egin behar den autodeterminazioa lortu ahal izateko, argi dago eta estrategia honekin inoiz ez dugula ezer lortuko.
nik dakidala ETAk bakarrik jarri du estatua erreforma politikoaz hitzegiten hiruzpalau aldiz, beraz ea zein den estrategia erginkorra...
ta egia da azken urteetan jipoi larregi ta organizazio gutxi egon zitekeela, baina horrek ez due san nahi horregatik armak utzi behar zirenik, adibidez beste borroka armatu tipo bat planteatu zitekeen, eragingorragoa izango zena, ze borroka armatua mila eratan egin daiteke... adibideak non nahi daude. adibidez garan hainbeste aipatzen den PKKako gaurko borroka armatuak ez du zer ikusirik orian dela 20 urtekoaz. zerhatik? ba turkiaren errepersiora egokitu behar zelako, bestela gaur akabatuta egongo ziren.
bueno asko luzatu naiz, ajajaj
Nik, 2006tik hona borroka armatuaren eraginkortasuna auzitan jarriko nuke. Lehenik eta behin, su etena abisatu gabe hautsi zen (lehenengo hankasartzea) eta hemendik aurrera ETAren su etenek ez zuketen izango aurrekoak izan duten sinesgarritasuna.
Hortaz borroka molde hori agortuta dago. Tristea da, sentsazio gazi gozoa, borroka armatuak gauza on asko ekarri dituelako, baina nestetik pozgarria da, gutxienez ez ditugu ikusiko gure burkideak hamarnaka joaten Espinako Auzitegi Nazionalerantz...
Estrasburgoren epaiaz geroztik Europan borroka armatuaren moldea agortuta dago, nik ez dut PCE(r) moduan bukatu nahi. Alderdi politikorik gabe, gazte mugimendurik gabe,... ez dago etorkizunik borroka politiko-ideologiko batean.
Eta bai, ez dut uste Espainiako alderdi nagusiek gure autoderminazioa onartuko duten, Serbiak ere ez zuen Kosovoren autoderminazioa onartu, eta begira non dauden.
Dakidan gauza bakarra zera da, politikoki ez dakit gai izango garen borroka hau irabaztera, baina militarki garaituak izan gara. Eta onartzen ez duena ez dago mundu honetan. Edozein begirale objetibok ikus dezake estrategia politiko militarra garaitua izan dala. Eta zerbait egin behar zala egoera hau iraultzeko.
Hori da nik pentsatzen dudana, ez dakit oker nabilen, baina uste dut ezker abertzalearen gehiengo absolutu argiak honela pentsatzen duela.
2.08 esas medidas en la revolucion no son tan especiales o circunstanciales como pareces creer.
De todas maneras me he equivocado al escribir, no queria decir "hacer tomar...", si no tomar la decision de hacerlo cuando hace falta.
Muchos movimientos se han quedado en nada, como les ocurrio a muchos movimientos españoles con futuro, por no hacer lo que tenian que hacer cuando era necesario hacerlo. Dar ese paso.
Y de todas formas, como has mencionado, hablamos de lucha armada, pero no es solo lucha armada. Una cosa es lucha violenta y otra lucha armada. Una cosa es lucha violenta o armada, y otra lucha revolucionaria.
La lucha violenta es casi inseparable de la lucha revolucionaria, casi siempre, la lucha armada sin embargo no tiene por que acompañar siempre a la revolucionaria.
Pero cuando se habla de practicar una lucha revolucionaria, y ( ATENCION ), de VENCER en esa lucha de forma exclusivamente pacífica e institucional, hay pues dos posibilidades: o se está mintiendo a la gente con algo que no es real, o esa lucha no es revolucionaria.
Nire uste apalean borroka armatuak eman beharreko guztia eman du, eta azken urteetan ez da batere eraginkorra izan, batez ere T4tik aurrera. Ta hori ez dut botatzen kritika moduan baizik eta analisi moduan.
Errespetu osoa gordetzen diet borroka armatua azken urteetan praktikatu duten guztiei baina nire ustez (eta atzera begira) ez da batere zuzena izan.
Ez dakit bide zuzenean goazen ala ez, baina orain dela 2 urte bide okerretik genbiltzala benetan sinesten dut.
Badakit beldur handia sortu dezakeela 40 urteko borroka moldea aldatzeak eta estrategia birpentsatzeak, baina inertziak alde batera utzi behar dira, eta beldurrik gabe ekin behar diogu lanar.
Bide okerretik genbiltzan, alderdia legez kanporatua, gazteriak gero ta jende gutxiagorekin etsaiaren errepresio gordinaren ondorioz, errepresio horren ondorioz formakuntza gero eta txarragoa zen, aurremilitantzia ikastaroak bertan behera utzita errepresioari aurre egiteko garaia zelako,...
Nire ustez, nahi ta nahi ez egin behar zen horrelako errunbo aldaketa 52 urteko borrokak aurrera egin zezan.
Bestela heriotzara kondenatuta egongo ginatekeen.
AURRERA EZKER ABERTZALEA
serbia??? kosovon gertatu zena leiru mesedez. UCK gerrilla ( bai talde armatua, borroka armatua), aurretik bosnian eta gerran zebiltzan denboran, Rugova ahalegindu zen Serbiarekin baketsu independentzia lortzen, ta Serbiarrek ezetz, orduan Rugovaren iritziaren aurka (ez zegoen borroka armatuaren alde) UCK sortu zen, ta begira nork ekarri zuen independentzia, NATOren laguntzarekin bai.
5:38
"errepresio horren ondorioz formakuntza gero eta txarragoa zen, aurremilitantzia ikastaroak bertan behera utzita errepresioari aurre egiteko garaia zelako,..."
Hau ez da egia, formakuntza eskasa aintzinetik zegoen, azken 15 urteetan.
Errepresioa ez da aitzakitzat hartu behar, benetan nahi bada, formakuntza ideologikoa eraman daiteke.
Frankismo garaian Etxebarrieta anaiek, Jokin Gorostidik, Argalak eta beste hainbeste gudarik mugimendu iraultzaile marxista-leninista bat sortu izan badute, nola esan daiteke gaur egun ez dela posible ???
Aitzakirik ez.
soy catalán pero si escribís en euskera no entiendo una mierda, haced el favor de ponerlo en castellano porque el traductor de google no es nada fiable.
5:38
Ba XXI. mendean bizi garelako, ez iraultzek astindutako 60. hamrkadako urte haorietan.
Orain gizarte osoak desideologizasio izugarria pairatzen du, ez bakkarrik Euskal Herrian, baizik eta mundu osoan.
Zure burua abangoardiatzat hartu dezakezu, baina horrek ez du egia izkutatuko, orain ez daude baldintza egokiak, inola ere, borroka armatu bat mantentzeko.
Publicar un comentario en la entrada