Ponencia censurada por LAB (1ª parte)

si la quereis en archivo adjunto escribir a nuestra dirección.

AURKIBIDEA

0.- Sarrera

1.- Kapitalismoa: sistema zapaltzaile hegemonikoa planeta osoan

2.- Sindikalismo iraultzailea kapitalismoaren aurka

3.- Euskal Herri Langileak egoera irauli behar du

4.- Euskal Errepublika Sozialistaren bidean

5.- LAB, Euskal Herri Langilearen Erakundea

0.- Sarrera

1.- Zergatik ponentzia hau?

Aurkezten dugun ponentzia hau ildo eta estrategia sozio-politiko-sindikal zehatz batean kokatzen denez, uste dugu komeni dela azalpen orokor bat egitea, proposamen bakoitza nondik eta zergatik egiten den adierazteko.

2.- Kapitalismo inperialistaren krisi globala

Oraingoa ez da uhin laburreko krisi bat, baizik eta kapitalismoak bere 500 urtetan zehar bizi izan dituen ateka handi horietarikoa, kapitalaren metaketa eta hazkundearen ziklo oso bat markatuko duena, ala sistema hiltzaile eta terrorista honen gainbehera eta iraultzea zabalduko duena. Krisiaren irtenbidea, klase borrokak markatuko du, langileon indar sozial eta boterea.

3.- Alternatiba integral baten behar gorria

Kapitalismoa ezin da irauli aldez aurretik alternatiba bat (edota batzuk) eraikitzen hasi gabe. Praktika eta teoria uztartu behar dira, kiribil dialektiko batean, praxia sortzeko: teoria praktikatua eta praktika teorizatua. Alternatiba horiek globalak eta integralak izan behar dira, eta sistemaren krisi orokorreko atal guztiei erantzun behar diete. Horrela bakarrik erdietsiko dugu langileriak kapitalismoa suntsitzea eta zibilizazio berri bat eraikitzen hastea.

4.- Ortzadarraren Iraultza Sozialista

         XXI. mendeko Iraultza sozialistek XIX. eta XX. mendeko esperientzietatik batez ere edan eta ikasi behar dute. Horregatik iraultza sozialistari ekarpenak eta ñabardurak ezartzen dizkiogu: ekologista, feminista, indigenista, internazionalista, antiarrazista, deshazkundearen aldekoa... langileon praktika egunerokoak ezaugarrituko du gure proiektu historikoa.

5.- Izarra eta lauburua

         Euskal Herri Langilearen Iraultza Sozialista bi sinbolotan laburbiltzen ditugu. Izar gorriak bortz erpin ditu: euskalduntasuna, feminismoa, ekologismoa, internazionalismoa eta komunismoa. Lauburuak  lau adar: erroa eta gogoa, jakintza eta ekintza. Hau da, errotu eta gogotu, jakin eta ekin. Bertze manera batez: oina, bihotza, burua eta eskua.

Gora Euskal Herri Langilea!

 Gora Euskal Iraultza!

 Gora Euskal Errepublika Sozialista!

ORAIN DA GARAIA,

ERAIKI DEZAGUN LANGILEON

 EUSKAL HERRIA!!!

1.- Kapitalismoa: sistema zapaltzaile hegemonikoa planeta osoan

1.1.- Zer da kapitalismoa?

     1.- Kapitalismoa gaur egun planeta osoan hegemonikoa den sistema zapaltzailea da. Eurasiako mendebaldean XII-XV. mendeetan emeki-emeki eta urratsez-urrats eraikia, Feudalismoaren baitan garatu zen. XVI. mendean Eurasia mendebaldeko estatu protokapitalistek Amerika eta Afrikaren konkista eta arpilatze sistematikoari ekin zioten, eta honek izugarri azkartu zuen ekoizpen modu hau, Feudalismoa eraldatzeraino eta Absolutismoa sortuz. XVIII eta XIX mendean Eurasiako gainontzeko lurraldeak eta Ozeaniakoak menderatu eta kolonizatu zituzten jadanik kapitalistak ziren estatuek, eta Absolutismoa erreformatuz edota irauliz, kapitalismoaren klase nagusiak, burgesiak, hegemonia eta boterea eskuratu zuen planeta osoan. Horretarako kontrairaultza industriala baliatu zuen, ekoizpen indarren hazkunde erraldoia eraginez, eta aldi berean oreka ekologikoa modu larrian hausten hasiz.

  2.- Kapitalismoa da Humanitateak ezagutu duen sistema zapaltzaile eraginkor, krudel eta gupidagabeena. Lau  ekimen lazgarrietan oinarritzen da: genozidioak, herri eta klaseen exterminio sistematikoa, etnozidioak, herri eta hizkuntzen suntsitze planifikatua, feminizidioak, emazteen aurkako bortxakeria etengabe eta orokorra, eta ekozidioak, espezie eta izaki bizidunen desagertze masiboa.

  3.- Kapitalismoa kapitalaren metaketan eta birsortzean datzan sistema politiko-ekonomiko-militar-kultural globala da. Hasieran Feudalismoaren baitan azpisistema hazkor eta erasokor gisa sortua, laster nagusitu zen, gainontzeko zapalkuntza zaharragoak (patriarkatua, arrazismoa, etnizismo linguistiko eta kulturala, produktibismoa …) integratuz bere baitan. Honekin batera, ekoizpen sistema zaharragoak (despotismoa, esklabutza, feudalismoa …) azpiratu eta subordinatu zituen. Honek erran nahi du kapitalismoa ezin dela erabat irauli bera baitan integratu dituen zapalkuntza zahar eta sakonagoak suntsitu gabe. Horiegin ezean, botere zapaltzaileen saretze eta metatzearen logikak kapitalismoa birsortzen du luze gabe.

     4.- Kapitala ez da diru meta huts bat. Kapitala harreman sozial bat da, klase sozialen artean gertatzen den ekoizpen modu espezifiko bat, zeinaren baitan dinamika sozial osoa dirua metatzeari eta gauza eta izaki oro merkantzia bihurtzeari begira egiten den. Merkantzia da kapitalismoaren minbiziaren metabolismoaren zelula basikoa, merkantzien ekoizpena.

5.- LABek konpromisoa hartzen du hurrengo bortz urtetan kapitalismoaren azterketa teoriko eta praktikoan sakontzeko, eta horretarako baliabide guztiak ezarriko ditu: formakuntza arloa indartzea, Euskal Herri Langilearen Unibertsitatea sortzea bertze eragile sozial eta sindikalekin, militantziaren formazio sistematizatua eta afiliatuei eskaini beharreko prestatze ikastaroak. Honen plangintza hiru hilabete barru aurkeztuko da.

1.2.- Kapitalismo inperialistaren krisi globala

     6.- XIX. mendearen bukaeran kapitalismoak planeta osoa konkistatua zuen, nahiz eta bertze ekoizpen moduak oraindik existitu bere mundu-ekonomiaren periferian. Bera zen hegemonikoa eta XX. mendean zehar bera nagusitu da, gero eta arlo sozial gehiago merkantilizatuz.

     7.- XX. mendean kapitalismoak bi krisi gogor eta sakon bizi izan zituen, estatu batzuen hegemonia kolokan jarri zituztenak, bertze estatu batzuen nagusikeria ezarri zituztenak eta batez ere kapitalaren metatze eta hazkunde zikloetan aldaketa sakon eta estrukturalak eragin zituztenak. Krisi horien azaleratze lazgarrienak bi Mundu Gerrak izan ziren.

     8.- 1945ean kapitalaren metatze dinamikan uhin luzeko ziklo bat zabaldu zen, zeinak 30 urtez-edo iraun baitzuen. Geroztik kapitalismoa krisian murgildu da, bizkortze ziklo ttiki eta labur batzuk tartean. 2007az geroztik bertze krisi global batez mintza gaitezke argiro.

 9.- Krisi global honek batasun eta koherentzia ikaragarria du, bainan hobeki ulertzeko, arloz arlo aletu behar dugu: krisi ekonomikoa, ekologikoa, politikoa, ideologiko-kulturala, militarra, elikadurazkoa, patriarkala … krisi bakar eta globalaren une eta guneak dira, poliedro makabro bakar baten alde desberdinak.

     10.- Hemen ezarri behar dira Ponentziako 1.2. atalean “Krisi sistemikoaren dimentsio ulertzeko hainbat gako”  izenburuko zatian dauden  10, 11, 12,13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 eta 25. puntuak.

    11.-  Honek guztiak argi uzten digu ez gaudela ziklo laburreko krisi ekonomiko baten aurrean. Askoz sakonagoa da. Krisi sistemikoa bizitzen ari gara. Eta luzera doa, bi irtenbide posiblerekin: oligarkia inperialistaren garaipena, eta kapitalaren metatze eta hazkunde ziklo berri baten zabaltzea, ezin imajinatuzko miseria, oinaze eta sufrimendua Herri Langileendako, ala Herri Langileen Iraultza Sozialisten ziklo luze baten irekitzea planeta mailan, kapitalismoa suntsitzeko eta “omnia sunt communia!” lelo miresgarrian laburbiltzen den zibilizazio baten eraikuntza progresiboa. Sozialismoa, komunismoaren helburu eta utopia gabe, laster ala berandu gelditu egiten da, eta burokratizazio eta botere hierarkiko-zapaltzaileen metatze eta kiribiltzearen ondorioz, emeki-emeki kapitalismorantz itzuli egiten da.   

 12.- Ez gaitezen engaina, kapitalismo inperialista ezin da eztitu, ezin da leundu, ezin da zibilizatu. Hori ameskeria izan zen lehen, azken 60 urteetan, Inperialismoaren Erdiguneko Herri Langileak lokartu eta usteldu zituen lilurakeria kriminala, Kapitalismoak Periferiako Herri Langileak esplotazio errukigabearen osin beltzean amiltzen zituen bitartean. Orain Eurasia mendebalde, Japonia eta Estatu Batuetako Herri Langileak lokamuts horretatik esnatzen ari gara, Kapitalaren atzaparrek gure ateetan ere jotzen dutelakotz. “Ongizate Estatua”,  Kapitalismoaren konplizeak izateko eta Iraultza Sozialistak zapuzteko Sistemak eman zigun gozokia agortu da, eta negarrez esnatu gara: “Non dago gure biberoia?”. Kapitalak ez du jadanik beharrezko. Ez da Iraultzaren beldur. Fini predikia eta segi lanerat!

    13.- LABek bere egiten Rosa Luxemburgen lelo iraultzailea: Sozialismoa ala basakeria!

1.3.- Nazioarteko egoera

14.- Hemen ezarri behar da Ponentzian “eranskin” bezala ageri den Nazioarteko egoera izeneko atala. Izugarrizko garrantzia du gurea bezalako sindikatu sozio-politiko batean kapitalismoaren mekanismoen ulertze sakona eta ikuspegi globala. Nazioarteko egoera ezin da, inolaz ere, sindikalismo iraultzailearendako, “eranskin” bat, bere praxi eraldatzaile eta askatzailearen muina baizik. Ondoren eranskinaren lau atal aipatuko ditut, eta proposatzen diren aldaketak:

1.3.1.- Kapitalismoa: ordena ekonomiko eta sozial

             bidegabea

    15.-  Atal hau bere horretan mantendu behar da, deus ere aldatu gabe.

1.3.2.- Europar Batasuna eta AEB: krisialdi kapitalistaren muina

     16.- Atal hau ere bere horretan mantendu behar da, deus ere aldatu gabe

1.3.3.- Nazio zapalduen egoera anbiguoa

17.- Gurea bezalako Nazio zapaldu batean, berebiziko garrantzia du munduko Nazio zapalduen egoera aztertzea, beti ere langileon ikuspegitik, hau da, klase ikuspegitik, Nazio zapaldu guztietan bi proiektu nazional izaten baitira: bertako burgesiarena eta Herri Langilearena.

     18.- Luze joko liguke munduan zehar bizi diren Nazio eta Herri zapaldu guztien zerrenda egiteak eta beren egoerak xeheki aztertzeak, eta horretarako Nazio Biltzar monografiko bat egitea proposatzen da, hemendik sei hilabetera eta afiliazio osoari irekia, honako gaiarekin: “Askapen Nazionala eta Askapen Soziala: Independentzia eta Sozialismoa Euskal Herrian eta munduan”.

        19.- Nazioarteko egoerari dagokionez, azpimarratu behar da nazio auziez eta arazoez Kapitalismo inperialistak egiten duen erabiltze maltzur eta kontrairaultzailea, Herri Langile askorengan ilusio faltsuak piztuz eta Herri batzuk bertzeen kontra mugiaraziz, beti ere Kapitalaren logikaren baitan.

         Adibide paradigmatikoa dugu Kosovon edota Hego Sudanen, non erabat zilegi diren eskakizun eta eskubide nazionalak manipulatu diren Inperialismoarentzat estrategikoak diren eskualdeetan estatu satelite eta txotxongilo batzuk sortzeko, hango burgesia “nazionalista”ren laguntzaz eta Herri Langileen desorientazioaz edota etsipena baliatuz.

     20.- Nazio zapalkuntza, etnozidioak bezalaxe, kapitalismoa baino hagitzez zaharragoak eta sakonagoak dira, eta ezin da, bertzerik gabe, dena Sozialismoarekin konponduko dela erran, ezta hurrik eman ere.

        Halaber, ezin da Herri Langilea engainatu eta manipulatu, ilusio faltsuak sortuz, pentsatuz Inperialismoak Nazio zapalduen askatasuna onartuko duela, baldin eta gure borroka eta eskakizunak “moderatzen” baditugu.

        Horrelako jukutria eta engainua egiteko badira Nazio zapalduetako burgesia “nazionalistak”, zeinek mundu osoan zehar berdin-berdin jokatzen baitute, Irlandatik Kurdistanerat eta Palestinatik Euskal Herrirat.

        Nazio zapalduetako Herri Langileendako, ez dago independentziarik sozialismorik gabe, eta alderantziz.